....................................................

Sen yüzümün gülen yanı, sesimin en titrek anı, sen ölümüne isteyipte yaptıgım en güzel hatamsın. Biliyordum seninle birlikte olamamın mümkün olmadıgını ve bir gün hayatımdan cıkıp gidecegini, ama ben sevgiyi seninle bulmustum unutmam hic mümkün olmadı.
Belkide o yüzdendi hep sessiz kalısım. Sana gözlerimle anlatmak istedim bazı seyleri
Ama sen anlasanda beni hic anlamadın. Agzımdan duymak istedin herseyi
Aramızdaki engelleri aşmak ne kadar zor sende biliyorsun
Zorunlulukların yüzünden seni suclamıyorum senden uzak kalmamak icin hepsine katlanıyorum
Seni kalbimden söküp atmak icin coq cabaladım inan
Ama seni koydugum o yere öyle sıkı saplamıstımki ya kalbimi sökmen gerekiyordu cıkıp gitmen icin yada benim ölmüs olmam gerekiyordu
Gerci her iki durumdada benim yasamam söz konusu olamazdı ama yasama sebebim birtek sen kalmıstın
Sana kavusmayı hic umut etmedim ben, asla sevgime bir karsılık beklemedim
Hayatı yasamı seninle ögrendim ben, seninle ögrendim umudumu yitirmemeyi
Umudum oldun. Hic tükenmeyecek bitmeyecekti artık umutlarım
Her gün gözyası döker olmustum. Gülmeyi seninle ögrendim o gün bugündür güler yüzüm
Yüzüme seninle dogan o gülümsemeyi hic atamadım
Bazen sordum kendi kendime bir insan nasıl bu kadar coq sever diye
Ama cevabını asla bulamadıgım bir soru oldun sen
Adın var her an dilimde baska sözcük bilmiyormusum gibi sanki her iki kelimemden birinde sen varsın
Ruhunla kaplı yüregim her an seninle yasıyorum sanki baska hic bir sebebim yok bu dünyada senin icin yasıyorum
Güzel yüzün, gamzeli gülüsün var her an gözümde baska hic bir sey göremiyorum bir kör'ün karanlıgı gibi gözlerim karanlıgın yerinde birtek seni görüyorum
Nasıl sever bi insan simdi acıklayabilirmisin bana
Yada sevgi sözcügü yeterli kalırmı benim sana karsı olan hissetiklerimi anlatmaya
Sen benim imkansızım oldun
Sen benim engelim oldun
Sen benim sevdigim her seyim oldun
Sen benim sonunu bildigim halde asla dönemedigim asla pisman olmadım
Hayatımın En Güzel Hatası oldun...

 ─┼─♥♥•İnadina Sevecegim.?•♥♥─┼─

İşte; bu gecede yanlızım,yine dilimde aynı sözcükler..
Yüreğimde aynı hüzün,yine karanlığa teslim olmuş yanlızlığım...
Yine sana, gel diyeceğim biliyorum,gelmeyeceksin...
İnadına düşüneceğim seni inadına,inadına seveceğim...

 Güneşi bilirsin hep aynı yerden doğar,
Bazen ılık,bazen sıcak,bazen de yakar.
Kimi gün bulutlar saklasa da,bilirsin ki ardında bir gerçek var...

İşte; sende benim gözlerimde öyle doğdun
Bazen ıslak,bazen kederli,bazen de ışıl ışıldın.
Bir an gözlerimi kapatsam da,bilirsin ki ardında sen vardin....

Bak, işte yine çocuk oldum,ağladım karşında.
Hadi saçlarımı okşa ellerimi tut.
Yoksa,yok olup gideceğim kahrımdan..
Yine sana gel diyecegim,biliyorum gelmiyeceksin..
Inadina düsünecegim seni inadina,inadina sevecegim...

Yine anıları çıkartacağım yüreğimden,sereceğim önüme..
O güzel günleri bir bir buruşturup atacağım çöptenekelerine.

Sonra albümden resimlerini ayıracağım tek tek.
Parçalayıp yırtacağim,..ama, bir tek tek resmin kalacak elimde,
O da bana verdiğin ilk resmin.iste onunla bileklerimi keseceğim
Yine damarlarımdan, damla... damla....sen akacaksın....
Gene sana gel diyeceğim, biliyorum,gelmeyeceksin.
İnadına düşüneceğim seni, inadına inadına seveceğim .









Şimdi sevgilim bir başıma doruğundayım sensizliğin.
Yüreğim utanır seni özlemekten,aydan parlak gözlerin
Çocuk gülüşlerin gelir aklıma,ellerim tutar ağlayamam.
Evet acı çektiğim doğru,seni sevmenin bedelidir bu..
Sana gene gel diyecegim, biliyorum gelmiyeceksin...
Inadina düsünecegim seni inadina, inadina sevecegim...

GİTME SEVGİLİM*

Gözümde yaşlarla bırakıp beni Elveda diyerek gitme sevgilim Bir anlık öfkeyle yıkma her şeyimi Kalbine sormadan gitme sevgilim



Ağlatır şarkılar susturamazsın Zor gelir ayrılık alışamazsın Canlanır anılar unutamazsın Kalbine sormadan gitme sevgilim




Mutluluk getirmez vefasız yıllar Teselli vermez ki baktığım fallar Gurur dağlarında aşılmaz yollar Kalbine sormadan gitme sevgilim 

UNUTULMUŞ SEVDALIYA

Bahar değil... Sonbaharda zaman Bir sevda sesi var...çok uzaklardan Tatlı bir hüzün...Buruk bir sevinç Acı gülümseme dolu o mahzun dudaklardan.

Gün acı... Gece acı... Hayat acı belki sen olmayınca Aşk güzeldir yalnızken bu sessiz akşamlarda Bahar bile, Bahar bile hoş değil inan, Çünkü sonbaharda zaman Hüzünlü bir gülüş bir haykırıştır kalan Acı gülümseme dolu o mahzun dudaklardan

Yavru bir kuş, Kanadı kırılmış azgın rüzgarlardan Uçup gidecek... Gelmeyecek bir daha Kimbilir ; belki kaçıyor Umarsız,tükenmiş,yokolmuş ümitsiz bakışlardan Hüzünlü bir gülüş,bir haykırıştır kalan Acı gülümseme dolu o mahzun dudaklardan

 

 GÖZLERİN KAL DİYOR
Bu nasıl ayrılık, bu nasıl veda Gözlerin kal diyor dudakların git Bakışın anahtar, gözlerin kilit Ellerin aç diyor, dudakların git.
Ayrılık; dönüşü olmayan nehir Yalnızlık; yıkılmış bomboş bir şehir Kaç sevda kül oldu böyle kimbilir Gözyaşın kal diyor, dudakların git.
Gidersem, bir daha dönmeyeceğim Kalırsam, kalbime yenileceğim Çözemedim seni delireceğim Gözlerin kal diyor, dudakların git.
Duvardan insin mi resimlerimiz, Yabancı olsun mu isimlerimiz? Ya o, deli dolu gecelerimiz Anılar kal diyor, dudakların git.
Bu roman da biter belki birazdan Ne aşklar yıkıldı gururdan, nazdan Ağlıyor besteler yine hicâzdan Şarkılar kal diyor, dudaklar git...

ÖZLEMEDİM SENİ

Hiç özlemedim seni
Özlemek dostluktandır
dostluğundan öte bulmalıyım seni

Sıcaklığını bulmalıyım
dokunuşlarını, kenetlenişi
Terimizle sulanmalı yeryüzü
güneş terimizle ışıldamalı sabah olunca

Apansız fırtınalar çıkmalı
sarsılmalıyım

Özlemek
yanında olmak isteğidir
gülüşünü görmek biraz da
Hiç özlemedim seni

Saçlarına gül takmam
bir ırmak gibi akıtırım ovaya
soluğunla yanar
dudaklarımın bozkırı

Akkor halindeki ufuk
bakır bir tel gibi eriyip gider
kraterler ortasında kalırım...


   

Citat

BIRTANEM

 

Bitanem,

sensizlik çıldırtacak beni diye düşünürdüm
eskiden,
yanılmamışım.
Sensizlige dalınca herşey birer birer
ortaya çıkmaya başladı. Ruhum sıkılmaya başladı.
İçim daralmaya, düşüncelerimse zayıflamaya...
Anladım ki sevgiden başka birşey değil yaşadıklarım.
Aşk ateşi yanıyordu sinemde
ve korları yüreğimin dört bir yanını kaplamıştı
Ne yazık ki dumanı yoktu bu ateşin,
benzemiyordu diğer ateşlere.
Ateşsiz yerde duman olmaz diyorlar,
peki böylesi mümkün mü?
Ateş var ama duman yok ortada.
Zaten anlasaydım neye kapıldığımı,
bir çare bulurdum derdime.
Ama ne fayda, sen uzaklarda, bense buradayım.
Bilseydim anlatırdım sana aşkımı,
o içimde yanan ateşin
az da olsa yansıtırdım bir kısmını dışarı.
Çünkü sığmıyor artık kalbime,
sığmıyor artık yüreğime,
sığmıyor artık hücrelerime.
Çünkü bu senin aşkın,
çünkü aşıyor senin aşkın beni
ah, bir bilseydin
ne kadar zor geliyor bu ayrılık bana.
Artık ağlayamıyorum bile.
Hayır, çünkü göz yaşlarım kurudu.
Güya Aral gölü.
Halbuki daha geçenlerde ağladım halimi düşünerek.
Demek ki
artık içimdeki yanan ateşi
göz yaşımla bile az da olsa yatıştıramam.
Demek ki
bu ateş yiyip bitirecek beni yavaş yavaş.
Etrafına bir göz gezdir şöyle.
Bu insanlar seviyor mu dersin,
yanıyor mu benim kadar,
en iyi bildiğin kişi.
Zannetmiyorum, O benim, herkesden daha dertli.
O benim, herkesden daha mutlu.
O benim, herkesden daha ...
Çünkü ben senin sevgine sahibim.
Çünkü ben seni sevebilme duygusuna tutkunum.
Çünkü sığmıyor artık kalbime,
sığmıyor yüreğime, sığmıyor hücrelerime,
çünkü bu senin aşkın,
çünkü aşıyor beni,

taşıyor beni bilinmez ufuklara o aşkı
VE BEN SENİ SEVİYORUM! SEVİYORUM! SEVİYORUM!

 

 

 

 

GİTTİN

Ben arkandan sadece baktım.
Oysa söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
’’gidersen,
iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen,
sönecek içimdeki ateş
ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen, karanlığa mahkum edeceksin günlerimi.
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim...’’
diyecektim sana.
Konuşamadım...
Gittin...
gidişini görmemek için gözlerimi kapattım.
Öğlesine acıdı ki içim, tutup koparsalardı kolumu,
bacağımı bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözümden.
Ağlayamadım...
Gittin...
gidişini önlemek için tutmalıydım ellerinden.
Ellerim değilmiydi her dokunuşunda seni ürperten?!
ürperirdin yine biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kes tutsam ellerini,
gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.
Tutamadım...

Gittin...
bir yıkım gibiydi gidişin.
Sen adım, adım uzaklaşırken benden
çöküp kaldı bedenim olduğu yerde.
Nice terk edişlere dayanan bu yürek bu kes yenilmişti.
Bu kadar zayıf değildim ben, kalkmalıydım.
Kalkamadım...
Gittin...
oysa ben geldiğin gün gideceğini biliyordum.
Hazırdım gidişine.
Kaçak zamanları yaşıyorduk.
Zaman bitecek ve sen gidecektin.
Bense gidişinin ertesi günü
hayatıma kaldığım yerden devam edecektim.
Edemedim...
Başlayamadım...

bir şey söyledin mi giderken?
‘KAL’ dememi istedin mi?
Son bir kez ‘ SENİ SEVİYORUM ’ dedin mi?
‘BEKLE BENİ DÖNECEĞİM’ dedin mi?
Beynim öylesine uğulduyordu ki...
Duyamadım...

Gittin...
Nereye gittiğin önemli değildi.
Binlerce kilometre uzaklarda dahi olsan,
iki metre ötemde de fark etmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden,
bu yokluğun duygusundan kurtulmalıydım.
Kurtulamadım...

Gittin...
unutulanların arasına katılmalıydın.
Anıları bir sandığa koyup hayatı
bir yerinden yakalamalıydım.
Bu aşk noktalanmalıydı,
bu sevdadan vazgeçmeliydim.
Yapamadım...

Gittin...
bir okyanusun ortasında,
tek küreği kaybolmuş
sandalda dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim artık.
Bil ki; Sevmekten vazgeçmedim seni,
bil ki seninle birlikte sevdanıda taşıyacağım yüreğimde.
Bil ki seni...
unutamadım...

 

 

 

 

 

 

HAYAT:BÜYÜK BİR SORU,BEN CEVAP ARIYORUM

 

 

      

 

Bütün gün uyuyorum diye bana deli diyorlar,

Budalalar rüyamda seni gördügümü bilmiyorlar.  

 

 
   UNUT BENİ CAN   

Bu kaçıncı gece
hasretinle yandığım
Kaçıncı gece
yıldızları yıkadığım göz yaşlarımla?
Mesafeler yırtıldı hıçkırıklarımla
Bosnalı kadınlar duydu feryadımı.
Sen, sen duymadın mı can?

  
Ne vardı bu kadar uzak yerlerde açacak?
Benden uzak o iklimlerin,
Benden uzak o şehrin,
Kahrolası o kalabalıkların
Benim kadar ihtiyacı mı vardı sana,
Benim kadar hasret çekti mi
Kahrolası o şehrin semaları,
Benim kadar yandı mı?
Ne vardı can?
Ne vardı uzak iklimlerde açacak?

   

Ne vardı
Kendimizi bu kadar kahredecek?
Kara trenler umut olmamalıydı,
uzayan yollarda kalmamalıydı bakışlar.
Dünya, bir tek nokta olmalıydı can...
Bir tek noktada doğmalıydık.
Dönüp dönüp sana varmalıydı yollar,
Ben, hep hasret türküleri söylememeliydim,
Sen, hep hasret şiirleri okumamalı.
Hasret diye bir söz olmamalıydı lügâtlarda
Geceler boyu hergün
göz yaşlarımla ıslanmamalıydı yıldızlar.

  
Gönlüm bu sevdaya dar gelir oldu
Boğuyor karanlıklar can...
Mesafeler kurşun oldu amansız,
Feryadıma şahit oldu yıldızlar
Can... Can...
Hasretin ağır bir yük omuzlarımda.
Ben çekmekten usandım,
sen usanmadın mı?

  
Bildim, bitmeyecek bu hasret!
Uzak iklimlerde açmış iki çiçeğiz.
Hangimiz gelsek diğerinin yanına,
Kuruyup, kaybolacağız.
Ben, kıraç topraklara döndüm can,
Ben, kurumuş dereler gibiyim.
Issız mağaralarda kaldı umudum.
Belli bu sevda kahredecek bizi,
Unut be can...

  
Unut bu sonu gelmez sevdamızı...
bırak yeni güneşler doğsun semalarında
bulutlar gizlemesin yıldızlarını
yeniden başlasın herşey
yeniden doğ bensiz şafaklarda.
Unut can,
unut senin için yazdığım sevda şiirlerini.
De ki; bir rüya idi bitti.
De ki; bir hayaldi,
solgun aynalarda yansıyan.
De ki; bir romandı,
sonu koskoca bir hiçle biten.
Unut beni can,
Unut vakit varken...

   

Bırak hasretin bana kalsın.
Varsın cehenneminde kavrulsun gönlüm.
Ben yine her gece
saçlarını koklayayım uzak yıldızlarda.
Gözlerimde takılı kalsın hayalin.
Sen unut can,
sen unut!
Kahredersem,
Milyon kere kahrolayım!

 

 

Git

Madem ki istiyorsun öyleyse durma git
Beni düşünme rahat ol yalnız kalabilirim
Sen de bilirsin hiçbir şey sonsuza dek sürmez
Hatta her an yeniden sevebilirim

Olmazdı ben de biliyorum haklısın haydi git
Korkma seninle gerçekten dost olabilirim
Aslında ben de uzun zamandan beridir sana
Ayrılmak istediğimi söylemedim haydi git

Git...
Git...
Git... me dur ne olursun
Gitme kal yalan söyledim
Doğru değil ayrılığa daha hiç hazır değilim
Aramızda yaşanacak yarım kalan birşeyler var
Gitme dur daha şimdiden deliler gibi özledim

İkimiz için de doğru olan böylesi git
İnan bana sandığın kadar üzgün değilim
İçimde yepyeni bir hayata başlamanın
Sevinci ve heyecanı var artık git 

 

 

 

 

 

 

 

İlkbaharın çiçekleri yeni açmışken yüreğimde
sonbaharın kuru esintisinden haberi yoktu bu masum aşkın
imkansızlığın ayazlarda kalmış bu sevginin yapraklarını döktü soğuk gecelerde
kış geldiğinde ıssız düşlerim ve kuru bir sevda kaldı elimde
artık tek bir noktaya bakıyor gözlerim
kulaklarımdan hiç gitmeyen sesin
aklımdan hiç gitmeyen hayalinle
yaralı bir kuşun ölümü beklediği gibi
BEKLİYORUM SENİ çaresiz...